خودکشی نوجوانان
شبکه‌های اجتماعی

نقش غیر قابل انکار تلفن های هوشمند در آمار بالای خودکشی نوجوانان!

آمار خودکشی میان نوجوانان در دو دهه اخیر به صورت چشمگیری بالا بوده است؛ حتی بیش از جرم و جنایت در این سنین. گوشی های هوشمند و به دنبال آن شبکه‌های اجتماعی آثار دوگانه ا‌ی بر افراد می‌گذارند؛ تلقین حس تنهایی و پوچی و یا اینکه رشد ذهنی و فکری.
نیاز است والدین بر حذر باشند فرزندانشان چه مقدار وقت به شبکه‌های اجتماعی و ابزار آلات مربوطه اختصاص می دهند.

از زمان رونق گرفتن تلفن های هوشمند سلامت ذهنی نوجوانان به صورت چشمگیری کاهش یافته است. در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار در بیش از دو دهه اخیر، خودکشی نسبت به جرم و جنایت، نوجوانان بیشتری را به دام مرگ گرفتار کرد.

بر طبق پژوهش صورت گرفته در مقاله اخیر وبسایت The Atlantic گزیده ای از کتاب Jean Twenge، روانشناسی در دانشگاه ایالتی سن دیگو، می توان نتیجه گرفت تلفن های هوشمند و بالطبع شبکه های اجتماعی سزاوار سرزنش های بسیاری هستند.

Twenge در ادامه خاطر نشان می کند: “هرچقدر از نوجوانان میزان کمتری به وقت گذراندن با یکدیگر بپردازند، تمایلشان به کشتن دیگران کاهش و در عوض بیشتر متمایل به خودکشی می شوند!”

تحقیقات نشان داده است در حالی که آمار خودکشی در بالاترین سطح خود قرار ندارد -بیشترین آمار ثبت شده در اوایل سال ۱۹۹۰ می‌باشد پیش از ظهور تلفن های هوشمند- اما روند رو به رشد تلفن های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی اساساً تعاملات مردم را تحت الشعاع قرار داده و به سمت بدتر شدن پیش می برند.

از طرفی شبکه‌های اجتماعی این امکان را به نوجوانان -یا هریک از افراد با سنین مختلف- می دهد که با افراد گوناگون در ارتباط باشند. اما همانطور که یکی از روانشناسان دانشگاه MIT،  Sherry Turkle گفته است: “این امکان وجود دارد که ارتباطات در نهایت منجر به پیوند نشود!” متخصصین روانشناسی در این باره پیش بینی کرده اند که حس صمیمیت و آسایش از میان رفته است.

در تحقیق اخیر Twenge افزایش ۲۷ درصدی ریسک ابتلا به افسردگی در دانش آموزان کلاس هشتم که به طور پیوسته از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کردند، مشاهده می‌شود. و این ریسک در افراد دخیل در فعالیت‌های گروهی نظیر ورزش، بسیار اندک می باشد. به علاوه نوجوانانی که روزانه حداقل سه ساعت از وقت خود را به استفاده از چنین ابزاری می گذراند، به طور قابل ملاحظه ای بیشتر تمایل به خودکشی دارند.

به نظر می‌رسد حس تنهایی، پاسخ اصلی به این سوال است که چگونه شبکه های اجتماعی و تلفن های هوشمند سلامت روانی افراد را به خطر می‌اندازند!؟

در ادامه می‌افزاید: “این روز ها، نوجوانان کمتر در مهمانی ها شرکت کرده و با افراد ارتباط برقرار می‌کنند. اما زمانی که در اجتماع حاضر می‌شوند، تمام و کمال لحظات آن را ثبت می‌کنند -با استفاده از نرم افزارهایی نظیر Snapchat facebook instagram- و آنهایی که دعوت نمی شوند کاملاً از این رویداد باخبر خواهند شد.

پیش از همه گیر شدن شبکه‌های اجتماعی، دعوت نشدن به میهمانی همچنان احساس بدی به شخص منتقل می کرد اما این حس ناخوشایند یک الى دو روز بعد، زمانی که دیگر فردى در آن باره صحبت نمی کرد، از بین می رفت. ولی امروزه اپلیکیشن‌هایی وجود دارند که تک تک لحظات و رویداد ها را ثبت مى کنند و تا ابد در سرورهای خود حفظ کرده و امکان ندارد فراموش کنید که شما را کنار گذاشته اند!

شمارى از نوجوانان به راحتی با این احساس بد کنار نمی آیند و به راحتی از کنار آن نمی‌گذرند. و این درد روانی و ذهنی را در خود محبوس کرده و بروز نمی دهند.

از دیدگاه Twenge والدین بیشترین نقش را در بهبود وضعیت فرزندانشان بر عهده دارند. و همچنین آنها را به محدود کردن فرزندانشان در استفاده از تلفن های هوشمند تشویق می‌کند.

میانگین زمانی که نوجوانان صرف پرداختن به شبکه های اجتماعی می کنند دو ساعت و نیم می باشد؛ تنظیم حد و مرزهایی برای فرزندان در استفاده از این ابزار آلات توسط والدین، می‌تواند فرزندان را از ابتلا به این عادات زیان آور مصون کند.

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − چهارده =

برو بالا