اجتماعی

نویسندگان بر روی پلهای معلق

خیلی دلم می خواهد یک اتاق متر ۱۰*۱۰ با دو تا پنچره یو پی وی سی و البته پرده های حریر گلدار و یک درب چوبی زیبا با یک مبل راحتی و البته پکیج سرمایش و گرمایش خیلی خوب و اینترنت پرسرعت همراه با یک دستگاه قهوه جوش روی پل طبیعت در اختیار داشته باشم و هر روز رأس ساعت غذایم را سرو کنند و رآس یک ساعت وسیله ایاب و ذهابم حاضر باشد تا هر وقت دلم خواست برای خرید کاغذ و خودکار به نزدیکترین مغازه بروم و برگردم و توی اتاقم درباره پل طبیعت بنویسم …

نشریه گاردین اعلام کرده که در شهرسیاتل برروی پل معلقی که محل گذر کشتی می باشد اتاقی در ابعاد حدود ۳۰ متر ساخته شده که محل اقامت یک نویسنده یا شاعر یا رمان نویس غیر داستانی خواهد بود. کلیه علاقمندان و مجربان در این رشته می توانند طی مدت سه ماه در این اتاقک اقامت کرده و درباره این پل بنویسند. قابل توجه است که این اتاقک فقط شامل میز تحریر، صندلی و دستگاه تهویه مطبوع می باشد و در ارتفاع سه متر از سطح پل واقع و پلکانی برای رفت و آمد تعبیه شده است . این مکان دست‌شویی، آشپزخانه و شیر آب ندارد. هرچند نویسنده منتخب برای اقامت در اتاقک می‌تواند از امکاناتی چون بالکن برای تماشای مناظر اطراف پل، استودیو صدا و جایگاهی برای ارتباط با جامعه برخوردار باشد .

n00232528-b
با توجه به اینکه شهر زیبای سیاتل آبراهه های بسیار متعددی دارد وچهار پل معلق در این شهر همچنان محل عبور و مرور بسیار کشتی ها می باشند، نویسندگان بی خانه می توانند هنر خود را به نمایش بگذارند.

در نهایت هنوز دارم فکر می کنم تهران چند تا پل دارد؟
روزانه چند تا ماشین از زیر این پلها عبور می کند؟
تهران چند تا نویسنده دارد؟
چند تا از این نویسنده ها خانه ندارند؟

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − 4 =

برو بالا