اجتماعی

به کجا چنین شتابان؛ حکایت تلخ این روزهای دنیا و ایران ما

چه فرقی می کند؟ عراق باشد یا سوریه، بیروت منفجر شود یا پاریس، در این زمانه بی کس ترین ها آنهایی هستند که خونشان سرخی لب ها و لبخند دیگران می شود. بدون شک اکنون در مسیر انحرافی این دنیا هستیم و راه را با بیراه اشتباه گرفته ایم، شب آرام می خوابیم، صبح می شنویم تعدادی آدم دو پا دقیقا مثل ما، با خونسری کامل در یک نقطه عده ای را از زندگی محروم کرده اند.

روز ها آرام کنار شومینه کتاب بخوانیم که چه ؟ که کودکی همان لحظه از بی خانوادگی در گوشه ای سرد هق هق بزند ؟

فقط به دنیا نگاه نکنید، چرا انقدر خودمان را دسته بالا گرفته ایم و به آسانی به عده ای که برای همدردی با پاریسی های خوش نشین در مقابل سفارت گل می گذارند و شمع روشن می کنند می خندیم! اگر آنها بیروت و سوریه و عراق را نمی فهمند، مطمئن باشید ما هیچکدام بیروت و سوریه و فرانسه و عراق را نفهمیده ایم! کارمان این روز ها شده کپی و پیست های بدون خواندن متن ها در گروه های تلگرامی و لایک کردن عکس های لود نشده اینستاگرامی. کمپین خودرو راه می اندازیم که مبادا کلاه سرمان برود و آنوقت راس کمتر از یک هفته سهمیه وام چند صد هزارتایی به اتمام می رسد و فروشی بی سابقه برای خودرویی بی کیفیت باز ثبت می شود.

هر کسی هر کاری بکند حتی نفس کشیدن هم و آب نوشیدن هم شاید از زوایایی خنده دار و مضحک باشد !

چرا؟ چه شد که هم نسلان و همزبانان، ما اینگونه شدیم، عده ای الهام چرخنده را به فحش و بد بیراه می گیرند و عده ای خیلی ساده و آسان در صفحات صدف طاهریان و چکامه چمن ماه آنچنان بی پروا زبان به دشنام باز می کنند که گویی حقی بر گردنشان است!

عمو فیتیله ای ها را به خود شما واگذار میکنم، تنها به نظر سنجی انجام شده در فردا توجه کنید! ما ابدا نیاز به داعش و طالبان نداریم،

fitile-1

من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه ؟
صد بار تو را گفتم، کم خور دو سه پیمانه

در شهر یکی کس را هوشیار نمی بینم
هر یک بدتر از دیگر، شوریده و دیوانه

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − 7 =

برو بالا