یک روز بخصوص کاری همایون اسعدیان
سینما

بررسی کوتاهی درباره ی فیلم “یک روز بخصوص” به بهانه ی انتشار آن در شبکه خانگی

همایون اسعدیان پیش از این فیلم های زیادی ساخته است. وی در سال های اخیر “طلا و مس” و “بوسیدن روی ماه” را در اکران سینماها داشته است. داستان “یک روز بخصوص” به عبارتی داستان مردی است که باید برای عمل قلب خواهرش دست به یک انتخاب بزند، انتخابی که در آینده مسیرهای متفاوتی را پیش روی او قرار داده است.

فیلم “یک روز بخصوص” به کارگردانی همایون اسعدیان و با بازی مصطفی زمانی، پریناز ایزدیار، محسن کیایی و فرهاد اصلانی است که در سال ۹۶ به اکران سینماهای ایران درآمد.

همایون اسعدیان پیش از این فیلم های زیادی ساخته است. وی در سال های اخیر “طلا و مس” و “بوسیدن روی ماه” را در اکران سینماها داشته است. داستان “یک روز بخصوص” به عبارتی داستان مردی است که باید برای عمل قلب خواهرش دست به یک انتخاب بزند، انتخابی که در آینده مسیرهای متفاوتی را پیش روی او قرار داده است.

او روزنامه نگاری است که نگاهی منتقدانه به پدیده های اجتماعی دارد و در همان ابتدای فیلم مخاطب متوجه می شود که او برای مطرح کردن فسادی در نظام دارویی کشور درگیر مسائلی شده است. در همان چند دقیقه ی آغازین فیلم، مسائل دیگر زندگی او نیز مطرح می شود که مهمترین این مسائل، بیماری بغرنج قلبی خواهر وی است.

به نظر می رسد که فیلمساز دغدغه ای اخلاقی و اجتماعی خاصی را در این فیلم دنبال کرده است. این دو مسئله در فیلم “یک روز بخصوص” به یکدیگر تنیده شده اند اما اسعدیان چقدر در مطرح کردن مسئله ای به این بزرگی موفق بوده است؟ افشای یک فساد دارویی را می توان برخاسته از رویداد روز ایران برشمرد که در داستان استفاده شده است اما ما به غیر از دیالوگ هایی بسیار کوتاه و چند تلفن که شخصیت اصلی (مصطفی زمانی) به آن ها جواب نمی دهد چیز زیادی از این اتفاق بزرگ نمی بینیم.

ممکن است مخاطب با پرداخت کم به مسئله ی دارو و همزمان شدن آن با مسئله ی بیماری خواهر حامد (مصطفی زمانی) تنها این مسئله را کاتالیزوری برای داستان بیماری و جراحی بیابد. و اما شاید مهم ترین مسئله ی فیلم علی رغم تمام مسائل مطرح شده، سیر تغییر در شخصیت حامد باشد. حامد در ابتدای فیلم شخصیتی محکم در مقابل فسادهای اجتماعی و حامی اخلاق و عدالت معرفی می شود اما در میان داستان همان حامد تبدیل به شخصیتی می شود که در حال انجام تمام خلاف هایی است که در ابتدای فیلم با سرسختی آنها را محکوم می کرده است.

به نظر می رسد که قرار بوده تا فیلم این تغییر و چالش همزمان شخصیت با خودش، تمام عقاید و ایدئولوژی هایش را به نمایش بگذارد اما مخاطب بیشتر از هر چیز تلاش شخصیت را در جور کردن پول برای عملی خلاف قانون و اخلاق را نظاره می کند. این شخصیت جز چند لحظه ی کوتاه هیچ تردیدی در کارش نمی کند و اگر هم می کند آنقدر ناچیز است که شاید مخاطب به آن توجه ویژه ای نکند.

شخصیت های دیگر فیلم نیز مانند مسئله ی دارو، تنها نقش کاتالیزور دارند و هر کدام به خودی خود شخصیت نیستند و تنها گویی نقش وجدان بیدار را ایفا می کنند. سودابه (پریناز ایزدیار) تنها به  گفتن دیالوگ هایی نصیحت گونه و یا سرزنش کننده بسنده می کند. محسن کیایی نیز که انگار قرار بر این بوده است به نوعی زنگ تفریح فیلم باشد، با شخصیت منفعت طلب و ساده اش تنها دیالوگ هایی می گوید و جز جواب دادن تلفن های مهم کاری انجام نمی دهد.

شخصیت های مقابل حامد نه تنها تاثیر ویژه ای در روند درام ندارند بلکه آن ها حتی از درک وضعیت بغرنج او نیز عاجزند. وضعیتی که هر کسی می تواند آن را درک و احساس همدردی کند. مخاطب تصمیم‌ گیری حامد را نمی بیند. در یک سکانس تصویری از حامد داریم که از آرمان‌هایش دم می‌زند و سکانس بعدی روبروی مردی (فرهاد اصلانی) نشسته و درباره مسائلی مذاکره می کند که همیشه مورد نقد و نفرتش بوده است. این اتفاق بار دیگر هم در پایان فیلم رخ می دهد.

در نهایت شاید مخاطب متوجه نشود که آیا او تصمیم گرفته به این بازی پایان دهد یا در موقعیت قرارگرفته است؟ در سکانس پایانی بدون اینکه مخاطب بداند دقیقا چه اتفاقی افتاده است، شخصیت حامد به نوعی تطهیر می شود بدون آنکه بدانیم عمل غیر اخلاقی او آسیبی زده است یا خیر!

فیلم “یک روز بخصوص” اخیرا توسط شبکه خانگی منتشر شده است.

 

یک روز بخصوص کاری همایون اسعدیان

یک روز بخصوص کاری همایون اسعدیان

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 9 =

برو بالا