هتل بزرگ بوداپست کاری از وس اندرسن؛ محصول سال ۲۰۱۴
سینما

جسارتی از رنگ و عشق و روایتی از یک دوران متشنج: نیم نگاهی به فیلم هتل بزرگ بوداپست ساخته وِس اندرسون(The Grand Budapest Hotel 2014)

هتل بزرگ بوداپست نهمین تجربه کارگردانی وِس اندرسون است که برداشتی آزاد از آثار اشتفان تسوایگ، رمان‌نویس، نمایشنامه‌ نویس، روزنامه‌نویس و زندگینامه نویس اتریشی است.

هتل بزرگ بوداپست دارای یک روایت غیر متضاد، تکه تکه و درخشان است که این کیفیت را در سرتاسر فیلم حفظ می کند. داستان فیلم شامل فلش بک ها و فلش فورواردهای متعددی است که در یک بازه زمانی در قرن بیستم در حرکت است. زیرو مصطفی صاحب کنونی هتل بزرگ بوداپست سرگذشت خود را از پادویی تا صاحب شدن این هتل روایت می کند. ما در فیلم پادوی نوجوانی را می بینیم که به عنوان همراه و ملازم مدیر هتل آقای گوستاو با بازی متفاوت رالف فاینز خدمت می کند.

تعدد کاراکتر ها و گذاشته شدن بار فیلم بر روی توانایی بازیگران از نکاتی است که نمی توان آن را کتمان کرد.

فیلم داستانی جدی را روایت می کند که طنزی حساب شده در دل خود جای داده که نه به سمت ابتذال می رود و نه لودگی را چاشنی کارش می کند. وِس اندرسون با هتل بوداپست ادای دینی نیز به فیلم های کلاسیک می کند، با تعقیب و گزیرهای پر جزئیات فیلم های کنونی شوخی می کند، با دکور های عظیمش یاد آور فیلم های ابتدای اکسپرسیونیم آلمانی می شود و کادر بندی و رنگ آمیزیش را به رخ می کشد.

هتل بزرگ بوداپست کاری از وس اندرسن؛ محصول سال ۲۰۱۴

هتل بزرگ بوداپست کاری از وس اندرسن؛ محصول سال ۲۰۱۴

هتل بزرگ بوداپست فیلمی است سرحال در وصف روزگار فلاکت باز گذشته. وِس اندرسون با لحنی حامل طنز و هجو روایتی جدی از دورانی پر از خفقان و سراسر ترس را ارائه می دهد. و با وام گیری از سینمای اکسپرسیونیستی درخشان ما بین دو جنگ جهانی در آلمان تصاویر و قاب بندی مهیجی را ارائه می کند. و این ادای دین، با موسیقی به شدت فکر شده و بازی گرفتنِ فوق العاده از تمامی هنرپیشگان همراه شده است.

تاد مکارتی منتقد مشهور هالیوود ریپورتر در وصف فیلم می گوید: “فیلم در مواردی بسیار جذاب، گیرا و بی نظیر است.” پیتر تراورز منتقد مجله رولینگ استون فیلم را به “جعبه ای اسباب بازی تشبیه کرده است که به طرز غیر قابل انکاری خوشمزه است به نحوی که شاید بخواهید پرده نمایش را ببلعید.” و در نهایت جیمز براندلی منتقد سرشناس در مورد فیلم چنین می گوید: “غیر قابل پیش بینی بودن روایت «هتل بزرگ بوداپست» این اجازه را می‌دهد که خیلی سریع پیش رود.”

اندرسون با استفاده از این فیلم چشم انداز کاملا قابل ملاحظه ای از یک اروپای پیش از جنگ را ایجاد می کند. این فیلم به نوعی یادآور مرگ وحشتناک اشتفان تسوایگ (Stefan Zweig) هست که در سال ۱۹۴۲ در برزیل رخ داد. تسوایگ هم مانند هم کیشان یهودی خود از اروپا تبعید شد و پس از مدتی سرگردانی به همراه همسرش در برزیل و در رویای اروپایی متحد خودکشی کرد. چرا که او به پایان عمر اروپا اعتقاد داشت. فیلم اگر چه مستقیم چیزی در این باره به مخاطب ارائه نمی دهد، اما رگه های ادای دین به تسوایگ در آن دیده می شود.

هتل بزرگ بوداپست به طور گسترده در مارس ۲۰۱۴ به اکران عمومی در آمد و توانست از بزرگان فصل جوایز، لقب بگیرد. فیلم توانست در ۹ بخش نامزد جوایز اسکار شود و ۴ اسکار طراحی لباس، طراحی گریم، موسیقی متن و پروداکشن دیزاین را به خانه ببرد. این فیلم همچنین جوایز مهم دیگری نظیر بهترین فیلم کمدی موزیکال گلدن گلاب و خرس نقره ای برلین را نیز در مجموعه افتخارات خود می بیند.

در نهایت می توان فیلم هتل بزرگ بوداپست را فیلمی دانست که در پس لایه های ظاهری عمومی اش، نیم نگاهی به زمان جنگ جهانی دوم و تأثیر فاشیسم و بهت، نگرانی و ترس متعلق به آن دوران دارد. فیلم همچنین پیوند غیر قابل انکاری میان سینما و ادبیات بر قرار می کند.

 

اگر قرار است این پایان من باشد، بدرود

در سوگ من بنواز ای پسرک فلوت زن

آنگاه که تفنگ ها می غرند

و سربازان گارد بانگ شادی سر دهند

و برج ها فرو ریزند

گفت اکنون بر این فکرم، اکنون نفس هایم بر می آیند و ترس بر من؛

مستولی گشته است…

هتل بزرگ بوداپست کاری از وس اندرسن؛ محصول سال ۲۰۱۴

هتل بزرگ بوداپست کاری از وس اندرسن؛ محصول سال ۲۰۱۴

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 19 =

برو بالا