"هرگز رهایم نکن" کاری از مارک رومانک محصول سال ۲۰۱۰
سینما

“خاطراتم را برای دوباره دیدنت به چالش می کشم اما تو هرگز رهایم نکن” مروری بر فیلم Never Let Me Go اثر مارک رومانک

هرگز رهایم نکن فیلمی سرشار از همین لحظات است، تاریک، یخ زده و غمزده. کارگردان فیلم “مارک رومانک” توانسته فیلمی که از رمانِ پر سر وصدای “کازو ایشی‌گورو” اقتباس شده است را به خوبی مدیریت کند. بازی که بازیگران ارائه می دهند به حد قابل تاملی هماهنگ و یکپارچه است و تمام عواطف و احساسات کاراکترها را به نمایش می گذارد.

“شماها باید بدونید و بفهمید که واقعا کی هستید، تا بتونین بقیه عمرتون رو آرام و با شرافت زندگی کنین”
همیشه میام اینجا و تصور می کنم این همون جاییکه همه چیز هایی که از کودکی تا به حال از دست داده ام، تموم خواهند شد. ولی هرگز این اتفاق نمی افتد. غمی که سحر گاه در روزگاری دور بر بخت و اقبال مان نشسته است هیچگاه به قصد مهاجرت پرواز نخواهد کرد. هرگز رهایم نکن ای کسی که همه دنیای من شده ای. یخ زدگی این دنیا تا مغز استخوان هایم نفوذ کرده است. سنگینی این روز های غمزده بلایی است که نبود تورا مانند پتکی بر سرم می کوبد.
هرگز رهایم نکن فیلمی سرشار از همین لحظات است، تاریک، یخ زده و غمزده. کارگردان فیلم “مارک رومانک” توانسته فیلمی که از رمانِ پر سر وصدای “کازو ایشی‌گورو” اقتباس شده است را به خوبی مدیریت کند. بازی که بازیگران ارائه می دهند به حد قابل تاملی هماهنگ و یکپارچه است و تمام عواطف و احساسات کاراکترها را به نمایش می گذارد.

"هرگز رهایم نکن" کاری از مارک رومانک محصول سال ۲۰۱۰

“هرگز رهایم نکن” کاری از مارک رومانک محصول سال ۲۰۱۰

داستان فیلم در قرن ۲۰ام انگلستان روایت می شود. در مدرسه ای خاص که دانش آموزانش به جای تعالیم عادی، آموزش هایی برای آینده ای ترسناک می بینند. مدرسه ای که از دانش آموزانش ماشین اِهدای عضو می سازد. سه کاراکتر اصلی فیلم به نام های “کتی”، “تام” و “روث” با نقش آفرینی های “کری مولیگان”، “اندرو گارفیلد” و “کیرا نایتلی” سه دانش آموزی هستند که داستانِ کودکی تا جوانیشان روایت می شود. “هیلشم” همان مدرسه ایست که آن ها را می پروراند. با آرزو هایی بزرگ. با عشق هایی پاک و بی خبر از دنیای اطراف. و هنگام خروج از مدرسه واقعیت را مانند زهری تدریجی به آنان می خوراند.
“هرگز رهایم نکن” با تمام سردی و غمبار بودنش لحظات زیبایی را تعریف و روایت می کند. مدرسه که همان دنیاست. دنیایی که نظم و قوانینش را به زور به خورد ساکنانش می دهند. همه را وایسته خود می کند و اندکی به افکار اجازه پرو بال نمی دهند. و دنیایی خارج از مدرسه، دنیای واقعیت هاست. دنیایی که سعادت در کلام خلاصه نمی شود. دنیایی که خوشبختی و آرامش با دعا و عشق مستجاب نمی شود. دنیایی بی رحم و خشن. دنیایی که عزیزانت به راحتی رهایت می کنند و هیچ دست آویزی جز پناه بردن به تنهایت برای مرحم این زخم ها نخواهی داشت.

قلبم به سان دندانهایم سفید شد
یخ زد،مرد، می میرد
رگ های پرشده از حسرتِ نگاهت در حال تکیدنند
بند بندم به تیرِ رها شده از کمان فکر می کند
نفرینی که به زبانِ دست هایم می فرستم که ای کاش
نمی کشید این زهِ لامصب را دستم، زبانم، قلبم، روحم
نمی کشید نمی مرد

رمانی که کازو ایشی‌گورو تألیف کرد، دارای لحظاتی نفسگیر از یک مثلث عشقیِ غمناک است. عشق هایی که پیدا و پنهان می شوند. در دلمان جوانه می زنند و به یکباره خدا حافظی می کنند. ولی هیچگاه فراموش نمی شوند. خاطرشان آنقدر نزدیک است که تازگی بی مثال برای همیشه دارد.
در نهاییت “هرگز رهاییم نکن” فیلمی برای دیدن، لذت بردن و اشک ریختن در تنهایی است. تنهایی که به فکر فرو برد و خاطراتمان را به شکل تصاویری متحرک دوباره بر گیجگاهان بلغزاند و یاد آورد لحظاتی باشد که هیچ گاه فراموش نمی شوند.

“هرگز رهایم نکن” مانند نوشیدن فنجانی قهوه در فضای پاییزی نمماکِ باران زده است. تدریجی و آرام و موثر. آنقدر که تمام بدنت روشن می شود. دنیا را به نظاره خواهی نشست. لحظه ها و آدم هایش را. کودکی و گذر زمانِ خودت را. نفرت ها و علاقه مندی ها را. عشق های خفه شده در سینه را و به ناگاه سر بالا می کنی و با حسرتی هزار ساله عشق خفته ای در گوشت زمزمه می کند.

خاطراتم را برای دوباره دیدنت به چالش می کشم اما هرگز/ کاش/ هیچ وقت رهایم نکن. نکرد.

 

"هرگز رهایم نکن" کاری از مارک رومانک محصول سال ۲۰۱۰

“هرگز رهایم نکن” کاری از مارک رومانک محصول سال ۲۰۱۰

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت − دو =

برو بالا