عکاسی HDR
آموزش عکاسی

عکاسی HDR چیست و چگونه می توانم با دوربینم عکس HDR بگیرم؟

HDR سر نام واژه های High Dynamic Range است. برای کسانی که با این اصطلاحات حرفه ای دنیای عکاسی زیاد آشنا نیستند باید توضیح داد که Dynamic Range به معنای تفاوت میان روشن‌ترین نور و سیاه ترین تاریکی است که شما می توانید در یک عکس ثبت کنید. وقتی که منظره مورد نظر شما از دامنه داینامیکی دوربین شما فراتر می رود، هایلایت ها ( نقاط با نور زیاد در تصویر ) به سمت رنگ سفید میل می کنند و نقاط تاریک به سادگی تبدیل به لکه های تیره می شوند.

آیا برایتان پیش آمده است که از از یک منظره با کنتراست بالا عکس گرفته باشید و این موضوع که عکستان حق مطلب را ادا نمی کند شما را کلافه کرده باشد؟ نگران نباشید ، تنها شما نیستید که این مشکل را دارید .

حتی با بهترین میزان نوردهی، همیشه بعضی از منظره ها هستند که یا هایلایت‌هایشان به هم می ریزد و یا سایه ها در آن یکنواخت و تخت هستند و گاهی وقتها هم هر دو حالت با هم اتفاق می افتد. با اینکه در اینگونه موارد ایجاد تعادل مناسب تقریبا غیر ممکن است ولی یک راه حل برای انجام اینکار وجود دارد. این معمای پیچیده قدیمی را می توان از طریق جادوی پردازش HDR حل کرد. می پرسید عکاسی HDR  یعنی چه؟ خوشحالم که سوال کردید. در این پست نت‌نوشت ما با یک مرور سریع به شما خواهیم گفت که عکاسی HDR چیست و چگونه باید کار با آن را شروع کرد .

عکاسی HDR چیست ؟

HDR سر نام واژه های High Dynamic Range است. برای کسانی که با این اصطلاحات حرفه ای دنیای عکاسی زیاد آشنا نیستند باید توضیح داد که Dynamic Range به معنای تفاوت میان روشن‌ترین نور و سیاه ترین تاریکی است که شما می توانید در یک عکس ثبت کنید. وقتی که منظره مورد نظر شما از دامنه داینامیکی دوربین شما فراتر می رود، هایلایت ها ( نقاط با نور زیاد در تصویر ) به سمت رنگ سفید میل می کنند و نقاط تاریک به سادگی تبدیل به لکه های تیره می شوند.

گرفتن عکسی که بتواند دو سوی پایانی طیف نوری را به درستی ثبت کند کار به وضوح دشواری است، ولی عکاسان با استفاده از تکنیکهای مدرن عکاسی و نرم افزارهای پیچیده پردازش تصویر، راه هایی برای انجام دادنش پیدا کرده اند. این در حقیقت تعریف عکاسی HDR است : نوع خاصی از عکس با دامنه داینامیک بسیار بالاتر از حد معمول که دستیابی به آن تحت هیچ شرایطی با گرفتن تنها یک عکس امکان پذیر نیست.

شما احتمالا عکسهایی از این دست که در همه جای اینترنت پخش شده اند را دیده اید . عکسهای HDR، بسته به نوع پردازش آنها می توانند باز تولیدی فوق العاده دقیق از منظره ای باشد که چشم شما می بیند یا یک کار هنری فرا واقع گرایانه باشد که واقعیت را مبدل به یک منظره رویایی با وضوح بالا می کند.

این هم چند نمونه از کارهای یکی از پیشوایان مکتب عکاسی HDR یعنی Trey Ratcliff

 

HDR چگونه کار می کند؟

یک عکس HDR در اصل چند ( دو ، سه یا نه ) عکس است که هر کدام با میزان نوردهی متفاوت گرفته شده و سپس به وسیله نرم افزار با هم ترکیب شده اند تا عکس بهتری را بسازند. البته قضیه از این پیچیده تر است ولی نه خیلی زیاد و نوع کارکردش در اصل همین است. به طور ایده آل، عکاس از یک منظره تعدادی عکس با ترکیبی از سرعت و نوردهی متفاوت می گیرد تا عکس هایی با درخشندگی و عمق میدان دید متفاوت تولید کند. سپس با استفاده از نرم افزارهای پردازش تصویر، عکاس می تواند این عکسها را با هم مخلوط کند تا عکسی را بسازد که ترکیبی از بهترین وضوح ، بهترین نور و رنگین ترین قسمتهای منظره باشد .

برای اینکه متوجه شوید که نتیجه کار چگونه است نگاهی به تصاویر زیر بیاندازید :

 

چگونه یک عکس HDR بگیریم؟

قبل از که شما ماموریتتان را برای ساختن یک عکس HDR شگفت انگیز را آغاز کنید به چند ابزار نیاز دارید. برای این که بهترین نتیجه حاصل شود ما اینها را پیشنهاد می کنیم:

  • یک دوربین ، ترجیها دوربینی که دارای قابلیت AEB ( Auto Exposure Bracketing ) باشد . AEB صد در صد مورد نیاز نیست ولی بدون آن شما مجبورید بین هر عکس به طور دستی تنظیمات دوربین را تغییر دهید و این شانس تکان خوردن دوربین و همینطور شانس جابجایی یا حرکت کردن سوژه را بالا می برد. اگر عکسهای شما در یک خط قرار نگیرند باعث می شود که عکس نهایی عجیب به نظر بیاید. اگر از پشتیبانی دوربینتان از AEB اطمینان ندارید می توانید از این جدول استفاده کنید .

 

  • یک سه پایه ، یا هر نوع دیگری از ثابت کننده های دوربین. شما با دست هم می توانید عکسها را بگیرید ولی بعدا برای هم تراز کردن آنها به مشکل برخواهید خورد . بنابراین برای کسب بهترین نتیجه پیشنهاد می کنیم که حتما از یک سه پایه استفاده کنید . درست است که بعضی از نرم افزارهای HDR امکان هم ترازی خودکار عکسها را دارند ولی نتیجه کار همیشه بی نقص نیست . پس به طور کلی بهترین کار این است که تمهیدات لازم برای گرفتن یک عکس با ثبات به کار برده شود . اگر به بازار می روید می توانید مقاله ما را در مورد  هفت سه پایه پیشنهادی ما برای عکسبرداری HDR یا عکاسی با گوشی های هوشمند بخوانید .

 

  • نرم افزاری برای ترکیب عکسها، چند نرم افزار مختلف برای اینکار وجود دارند که همه آنها کار ترکیب عکسها را انجام می دهند ولی اکثر عکاسان HDR معتقدند که نرم افزار Photomatix بهترین انتخاب است . Photomatix بسیار قدرتمند ، سریع و دارای تمام امکانات لازم برای این کار است. ولی قیمت این امکانات ۹۹ دلار برای بسته حرفه ای و ۳۹ دلار برای بسته حداقل است . Aurora HDR هم یکی دیگر از نرم افزارهای محبوب است که قیمتش ۸۹ دلار است .مشخص است که این نرم افزار برای کسانی که فقط قصد دارند  کمی با این تکنولوژی آشنا شوند و قصد کار حرفه ای را ندارند ، ایده آل نیست . پس برای کسانی که دنبال یک نرم افزار رایگان برای این کار می گردند ما Luminance HDR را پیشنهاد میکنیم .Luminance با وجود رایگان بودن یکی از انعطاف پذیرترین و قویترین نرم افزارهایی است که ما می شناسیم . Luminance شش الگوریتم مختلف برای دستکاری کردن ترکیب عکسها به شما عرضه می کند.پس چه هدف شما عکسی واقع گرایانه باشد یا فرا واقع گرایانه ، شما با این نرم افزار می توانید به آن دست پیدا کنید . این نرم افزارها برای شروع کار کافی هستند ولی یادتان باشد که وقتی شما عکسها را با هم ترکیب کردید و به نتیجه مورد نظرتان رسیدید ، هیچ چیز شما را از استفاده از نرم افزارهای دیگر برای رسیدن به افکتهای بیشتر منع نمی کند .

وقتی که تمام تجهیزات لازم را آماده کردید دیگر زمان آن رسیده است که بیرون بزنید و یک عکس مبهوت کننده و اعجاب انگیز را به سبک عکسهای National Geographic بگیرید .

این هم چند راهنمایی برای گرفتن یک عکس خوب :

  • به دلیل خاصیت طبیعی HDR و نوردهی گروهی عکسها شما احتمالا نمی توانید عکس خوبی از یک سوژه در حال حرکت بگیرید . موضوع این است که HDR برای سوژه های متحرک ساخته نشده است . موضوع اصلی در عکسبرداری HDR سکون است . پس سعی کنید منظره ای را انتخاب کنید که در ده پانزده ثانیه آینده ثابت خواهد ماند .
  • سعی کنید منظره ها یا سوژه هایی رای پیدا کنید که که تضاد قابل ملاحظه ای بین قسمتهای تاریک و روشنشان باشد . البته انجام اینکار از گفتنش بسیار مشکل تر است زیرا چشمان ما به طور طبیعی دنیای اطراف را HDR می بیند ، ولی اگر شما بتوانید این منظره ها را تشخیص دهید به طور حتم در پایان کار نتیجه اش را خواهید دید . این ها عکسهایی هستند که بیشترین سود را از تکنولوژی HDR خواهند برد زیرا در غیر این صورت شما قادر به ثبت کامل دامنه داینامیک در یک عکس نخواهید بود .
  • اگر کارت حافظه شما ظرفیت کافی دارد عکسها را با فرمت RAW دخیره کنید . فرمت JPEG از تکنیکهای سنگین فشرده سازی برای کم کردن سایز فایل استفاده می کنند و این به طور معمول باعث از دست رفتن جزییات عکس می شود که به راحتی هم قابل مشاهده است . عکس برداری با فرمت RAW برای حفظ کیفیت عکس بهتر است ولی پردازش و ذخیره عکس در این حالت برای دوربین کمی بیشتر طول خواهد کشید . برای کسب نتیجه ، بهتر است یک کارت SD کلاس ۶ یا ۱۰ تهیه کنید تا زمان ذخیره فایل بعد گرفتن عکس را کاهش دهید .
  • مهمتر از همه اینها یادتان باشد که این راهنمایی چیزی بیشتر از دستورالعملهای سطحی نیستند . همه اینها توصیه های مفیدی هستند ، ولی اجازه ندهید اینها جلو الهامات هنری شما را بگیرند . سعی کنید دست به آزمون و خطای زیادی بزنید و بزودی روش خودتان را پیدا خواهید کرد .

تکنولوژی HDR در تلفنهای همراه

دوربینهای SDLR و دوربین های فاقد آینه تنها دستگاه هایی نیستند که قابلیت عکسبرداری HDR را دارند . این روزها حتی ساده ترین تلفن های همراه هم می توانند عکسهای HDR تحسین برانگیزی بگیرند . در واقع هم اندروید و هم iOS در نرم افزار پیش فرض خود مود های عکسبرداری HDR را نصب کرده اند همینطور که نرم افزارهایی مانند Adobe Lightroom هم در حال تعبیه قابلیت ویرایش عکسهای HDR در برنامه خود هستند .

مراحل عکسبرداری HDR در تلفنهای هوشمند تقریبا مشابه مراحل آن در یک دوربین تخصصی است . یک سری از تصاویر با نوردهی های متفاوت گرفته می شود تا بهترین دامنه داینامیک ممکن در منظره ، ثبت شود . تفاوت اصلی در این است که این کار در تلفن های هوشمند به دلیل قدرت نرم افزاری بیشتر ، خیلی ساده تر است .

بجای ثبت سه عکس با میزان نوردهی متفاوت ، تطابق آنها با هم و ترکیب آنها برای به دست آوردن بهترین دامنه رنگی موجود ، گوشی هوشمند شما تمام این کارها را با یک کلیک برایتان انجام می دهد . غیر از فشار دادن دکمه شاتر تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که از روشن بودن مود HDR در موبایل خود اطمینان حاصل کنید .

HDR در iOS

دستگاههای کمپانی اپل سه گزینه مجزا برای عکسبرداری HDR دارد که می توان آنها را با هر کدام از مودهای تصاویر ایستا ( Still Modes ) به کار برد :

On ، Auto و Off. اگر حالت On روشن باشد دستگاه iOS شما به طور اتوماتیک سه عکس مجزا می گیرد ، آنها را به یک عکس تبدیل کرده و در فهرست دوربین شما ذخیره می کند . در حالت Auto دستگاه هر گاه یک منظره با کنتراست بالا را تشخیص داد به طور اتوماتیک از HDR استفاده خواهد کرد و در حالت Off هم مود HDR از کار می افتد . البته در iOS 11 شما فقط دو گزینه Off و Auto را در اختیار دارید .

نکته : iOS این امکان را دارد که یک عکس HDR و یک عکس معمولی از منظره مورد نظر را ذخیره کند . برای اینکار باید گزینه Keep Normal Photo را در تنظیمات دوربین فعال کنید .

HDR در Android

اندروید هم مود HDR دارد ولی استفاده از آن همیشه مثل اپل سر راست نیست . به دلیل اینکه هر سازنده ای پوسته و برنامه مدیریت دوربین خودش را نصب میکند ، تجربه استفاده از آن در همه گوشی ها مثل هم نیست ، اما در عین حال تفاوت زیادی هم با هم ندارند . درون برنامه دوربین شما یک مود عکاسی HDR مشاهده خواهید کرد ، گرچه گاهی اوقات ممکن است اسمش چیز دیگری باشد . برای مثال Rich Tone .

در اندروید هم هرگاه هنگام عکاسی این مود فعال باشد دوربین چند عکس را پشت سر هم و سریع می گیرد و بعد با ادغام آنها با یکدیگر عکس HDR نهایی را تولید می کند .

ویدیوی HDR

عکاسی تنها فرم رسانه های تصویری نیست که تحت تاثیر تصویر سازی HDR قرار گرفته است. حالا به لطف دوربین های فیلمبرداری که روز به روز قوی تر می شوند و تلویزیونهای سازگار با این تکنولوژی ، تصویربرداری HDR هم ممکن شده است . اما طرز کار تصویربرداری HDR و عکاسی HDR با هم فرق می کند.

با وجود اینکه نتیجه نهایی تقریبا یکسان است اما تصاویر HDR به روش متفاوتی ضبط می شوند . به جای گرفتن چند عکس و ادغام آنها برای تولید نهایی ، ویدیوهای HDR چه در خود دوربین و چه بعد از آن با یک مرحله نوردهی ضبط می شوند .

می پرسید چگونه چنین چیزی امکان پذیر است ؟ در دو مرحله سخت افزاری و نرم افزاری . اگر تکنولوژی فوق العاده سنسورها و پروفایل های رنگی را که هر روز قویتر می شوند را برای ضبط ویدیو با هم ترکیب کنیم ، نتیجه خروجی تصویری است که آنقدر اطلاعات رنگ و نور در آن ذخیره شده که دستیابی به هر دامنه رنگی در هنگام پردازش آن امکان پذیر است .

در مقایسه بالا تصویر سمت راست خروجی مستقیم دوربین است که با  RED’s Proprietary Image Profile  ضبط شده است که به نظر کاملا یکدست می رسد و تقریبا خاکستری رنگ . اما اگر آنرا وارد یک برنامه پردازش تصویر کنید و رنگهایش را درجه بندی کنید ، رنگهای چشم نواز و دامنه داینامیک آن کاملا به چشم می آید و تصویر بی نظیری را خلق می کند که دستیابی به آن تنها در سالهای اخیر ممکن شده است .

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 11 =

برو بالا