محسن چاووشی باز هم برای شهرزاد خواند؛ قطعه افسار با همخوانی سینا سرلک
موسیقی

ماجرای خواندنی شاعر قطعه «افسار» از زبان محسن چاووشی

یکشنبه شب بود که قطعه “افسار” با صدای محسن چاووشی و همخوانی سینا سرلک دست به دست در شبکه های اجتماعی پخش شد و نوید قسمت چهاردهم از سریال شهرزاد را داشت، ما هم در نت نوشت این قطعه را همراه با تمامی قطعات منتشر شده از محسن چاووشی برای سریال شهرزاد را برایتان نگاشتیم.

قضایا از فردای انتشار قطعه آغاز شد که بسیاری در اینستاگرام در صفحه محسن چاووشی اعلام کرده بودند که در اشعار مرحوم شهریار ابیاتی اینچنینی را نیافتده اند، که با بعد از جستجوی فراوان توسط خود محسن چاووشی قضایا به اینجا رسید که … در پست بعدی محسن چاووشی بابت اشتباه بوجود آمده عذرخواهی کرد:

mohsenchavoshihoseini-20160118-0001

جریان به اینجا ختم نشد، جستجو برای یافتن شاعر این قطعه آغاز شد که در ادامه توضیح محسن چاووشی را در اینستاگرام می خوانیم:

بعد از انتشار قطعه‌آهنگ «افسار»، متوجه شدیم که  شعر اثر استاد شهریار نیست. قبلا هم اعلام کردیم و توضیح دادیم که این اشتباه چگونه اتفاق افتاد و تکرار و توضیحش مفصل و غیرضروری است. در وهله اول وظیفه اخلاقی خودمان دانستیم که با فرزند استاد شهریار تماس بگیریم و طبق اصول اخلاقی از ایشان بابت این اشتباه عذر خواهی کنیم. همین کار را هم کردیم و آقای «هادی شهریار» هم به گرمی پذیرای این عذرخواهی شد و در همین مراودات پی به این مثال بردیم که «پسر کو ندارد نشان از پدر». بگذریم. اما شاعر «افسار» واقعا چه کسی است؟
آن‌طور که می‌دیدیم و دوستان زیادی هم در کامنت‌ها و… به آن اشاره می‌کردند، پای این غزل و دیگرغزل‌هایی که اکثرا به تضمین و تاثیر از شعرهای استاد شهریار سروده شده بود؛  نام شاعری به چشم می‌خورد و به استناد همین نام دوستان من با تماس‌های مکرر به هر گوشه‌‌ی ایران، تلاش کردند این دوست شاعر را پیدا کنند. اما هر چه بیشتر می‌گذشت، جستجوها بی نتیجه‌تر بود. هیچ کس، در هیچ نقطه‌ای از ایران شاعری به این نام را نمی‌شناخت و از طرف دیگر این شاعر نیز خودی به ما نشان نمی‌داد. آنطور که در پروفایل شخصی این شاعر در سایت نوشته شده، این دوست عزیز ناشناس، اهل تبریز و متولد سال ۶۶ است. اما هیچ شاعر و هیچ انجمنی در تبریز چنین اسمی حتی برایش آشنا نمی‌آمد و همچنان تلاش‌های ما به بن‌بست می‌رسید.
مگر ممکن است شاعری پشت این شعرها نباشد؟ پیام‌هایی که از گوشه و کنار ایران، علی‌الخصوص دوستان عزیز و مهربان تبریزی می‌رسید چیزی نبود جز همان بی‌اطلاعی از وجود چنین کسی. همه (حتی پسر استاد شهریار و شاعران و نویسندگان و مدیران انجمن‌های ادبی شهر تبریز) شخصی با این اسم را نمی‌شناختند. برای آنها هم داستان جالب شده بود که واقعا شاعر این شعرهایی که اتفاقا کم هم نیستند و همه با یک نام زیرشان امضا شده، چه کسی است. حرف دوستان آنچنان غیر منطقی به نظر نمی‌رسید وقتی می‌گفتند بعید به نظر می‌رسد که «افسار» به گوش این شاعر نرسیده باشد، ‌یا کسی که تا همین ماه گذشته در این سایت فعالیت داشته متوجه این سطح از پیگیری‌ها نباشد.
ما با یک اسم مستعار طرف هستیم که شخصی حقیقی‌ و حقوقی‌ شاعرش خود را به ما نشان نمی‌دهد؟ چرا؟ نمی‌دانیم. برای ما هم بسیار عجیب است. من و دوستانم بر حسب وظیفه اخلاقی تمام تلاشمان را انجام دادیم تا شاعر این شعر را پیدا کنیم. اما شاعری به این نام در شکل حقیقی‌اش وجود ندارد، یا حداقل تا این لحظه برای همه ناشناس و در پرده است. شاید این گونه صلاح می‌داند. الخیر ماوقع.
تمام.

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 2 =

برو بالا