مکس دیوانه: جاده خشم کاری از جورج میلر محصول سال ۲۰۱۵
سینما

نقد فیلم مکس دیوانه: جاده خشم، اثرِ جرج میلر (Mad Max: Fury Road)؛ “قرن حاضر دورانِ متوهمِ شورانگیزِ غیر معمولِ سرعت است. مصرف و بی معناییِ توقف. “؛

قهرمان محوری، قهرمان سالاری و قهرمان بازی؛ این ها شاکله ی اصلی کمپانی های بزرگی هستند که تحت سلطه ی امپراطوری ای به نام هالیوود نفس می کشند. حال کنار این اوصاف باید از بی حدی و بی مکانی نیز یاد کنیم.

قهرمان محوری، قهرمان سالاری و قهرمان بازی؛ این ها شاکله ی اصلی کمپانی های بزرگی هستند که تحت سلطه ی امپراطوری ای به نام هالیوود نفس می کشند. حال کنار این اوصاف باید از بی حدی و بی مکانی نیز یاد کنیم.

مکس دیوانه: جاده خشم کاری از جورج میلر محصول سال ۲۰۱۵

مکس دیوانه: جاده خشم کاری از جورج میلر محصول سال ۲۰۱۵

نقد فیلم مدمکس ۲۰۱۵؛

تحسین شده ترین فیلم جشنواره کن چیزی جز یک سناریویِ ناقصِ به هم پیچیده ی غیر سمبلیک نیست. تلاش میلر برای نشانه سازی نه تنها با فهم یک رویداد همسایه نمی شود که غرقِ در تکنیک و آتش و شور و شلوغی اند.

۱۲۰ دقیقه راندن به سمت چیزی که نه تنها مخاطب را معلق می کند که خود نیز دچار بحران و بی سلاحی می شود. مدمکس یک Fetch واقعی است با این تمایز که می رود و نمی گیرد و برمی گردد. در واقع از خانه ی شماره ۱ به خانه ی شماره ۲ نمی رسد و گم می شود و دوباره به خانه ی شماره ۱ بر می گردد و در این مسیر تمام ابزارهای خود را از دست داده است. در واقع میلر دیگر مهماتی برای ادامه دادن نداشت و تصمیم به انفجارها و آتش ها و دودها و سوخت ها گرفت و یک تمامِ تماما ناتمام را به خانه برگرداند.

ما با سرعت می رویم – ما با سرعت باز خواهیم گشت.

قرن حاضر دوران متوهمِ شورانگیزِ غیر معمولِ سرعت است. مصرف و بی معناییِ توقف.

مدمکس یک big production و full action است که این مقیاس ثروتمندِ افسار گسیخته او را به روزمرگی دچار می کند. فوتوریسم به جان مان می ریزد و خشونت را پر درآمدترین نقطه می پندارد.

در واقع میلر با شکل دهی به این کلید واژه های فاضلابی و رد کردن آن از فیلترها و دریچه های تدوین، دست مایه ای بی حد به جای می گذارد.

یک سمفونی و فستیوالی از خشم، آتش و پدال های گاز و چکمه های آهنین و با این ابزار امروزی برای جلو گیری از مصرف، مصرف گرایی و بورژوازی را می راند. طبعا ذهنِ متخیلِ جوانِ امروزی برای بدست گیری فراجنایت های پر صدایِ غیرِ ساکنِ مدمکس، آشنایی و پختگیِ از پیش متحمل شده ای را دارد و این “شکل” را در زمان و مکان های معنادار و البته بی معنای دیگر، گذرانده است.

ذهنِ امروز با بی پرسشیِ متکی بر حظِ بصری به راحتی پذیرای مخمصه های غیر گفتمانی می شود. چنین آثار غیر دیالوگیسم که با طبل ها و سر و صداهای سرسام آوری پا به چنین عرصه ی سراسر سمبلیسم و مد گرایی می گذراند، بایستی مسبب ارضای فرمت هایِ پرسشگریِ چند بعدی شوند و بر اهمیت مدیوم و مدیا هوشیار و واقف باشند.

ظرف مایه ی بررسی محققان ادبی، زبان شناسان، انسان شناسان، جامعه شناسان و البته فیلم سازان و منتقدین و فعالان این حوزه مولف آماری منسجم از تراوشات مفهومی چنین آثاری خواهد شد و فرم و فرمت چنین مسئله های را شفاف سازی خواهند کرد.

متاسفانه مدکس از دیالوگ، محتوی و پیام فاصله می گیرد و صداقت و هشدار زیست بومی را به جلوه های جذاب مادی و بصری ترجیح می دهد و برای یک روایت مثلا نجات دهنده از آشوب، یک بی سر و ته یِ بی معنایِ معاصرِ تاریخ انقضا دار را ارائه می دهد.

از طرفی دیگر میلر در فرم و ماهیتی مردانه به نقش و حضور زن قدرت می بخشد و قهرمان را به دو پرسوناژ زن و مرد تعمیم می دهد. که این کنش چیزی جز یک واکنش مادیِ فانتزی نیست. یک سناریوی بی جوابی که با لطافت و ظرافتِ نحیفِ احساساتِ کرکترهای او پارادوکسی رایانه ای دارد.

طبعا میلر قبل از هر کسی به بی معنایی و Fetch بودن (به معنای یاد شده در بالا) فیلم هوشیار بوده است و هوشیار تر به این که جهان امروز جهانی Visual Joy است و ذهن معاصر فرصت مکث، تامل و پرسش را نخواهد داشت.

در آخر با چند کلامی از میخائیل باختین به پایان می رسانم؛

تحلیلِ ما را باید فلسفی خواند، اما بیشتر به سبب آنچه که نیست: زبان شناختی نیست، لغت شناختی نیست، ادبی یا هر نوع خاص دیگری از تحلیل هم نیست… از سوی دیگر، یکی از وجوه مثبت یا ایجابی بررسی ما این است که در فضاهای آستانه ای سیر می کند، یعنی در مرز تمامی رشته های یاد شده، در مفاصل و نقاط اشتراک آن ها.

مکس دیوانه: جاده خشم کاری از جورج میلر محصول سال ۲۰۱۵

مکس دیوانه: جاده خشم کاری از جورج میلر محصول سال ۲۰۱۵

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۱ دیدگاه

یک دیدگاه

  1. دزدگیر فروشگاهی

    ۳ آبان ۱۳۹۶ at ۸:۲۲

    0

    ممنون از وبلاگ خوبتون. به سایت ما هم حتما سر بزنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 3 =

برو بالا