اسکار وایلد ۱۹۰۰-۱۸۵۴
ادبیات جهان

تصویر دوریان گری اثر اسکار وایلد؛ “تنها یک چیز در جهان بدتر از اینست که در موردت صحبت شود، و آن اینست که در موردت صحبتی نشود.”

این داستان تمثیلی و غیر واقع گرا به شکلی توسط نویسنده نوشته شده است که احتمالا هر خواننده ای را هنگام خواندن متقاعد می کند که داستانی قابل باور و حتی واقعی را می خواند. شاید هنگام مواجهه با “تصویر دوریان گری” مخاطب به این فکر کند که اگر مرگ و زوالی در پیش نبود، انسان مرتکب چه کارهایی می شد و یا اینکه زندگی کردن به همین گونه ای که در واقعیت هست در آن صورت امکان پذیر بود یا همه چیز دچار تغیییر می شد.

“تصویر دوریان گری” رمانی فلسفی از نویسنده ی مشهور ایرلندی، “اسکار وایلد” است. اسکار وایلد، با نوشتن این رمان و البته نمایشنامه “اهمیت ارنست بودن” بود که به شهرت جهانی رسید. “تصویر دوریان گری” با اینکه در ۱۸۹۰ نوشته شده و دیر زمانی از نوشته شدن آن می گذرد، نوعی تازگی همیشگی دارد که برای هر نسلی می تواند جالب توجه و قابل تامل باشد. شاید این اتفاق به دلیل موضوع این کتاب، یعنی جاودانگی جوانی باشد.

داستان “تصویر دوریان گری” داستان مرد جوانی خوش سیما است که روزی، درست در زمانی که دوست نقاشش از او نقاشی می کند، آرزو می کند که جوانی اش جاودانه شود و هرگز پیر نشود. آرزوی دوریان گری برآورده می شود. “تصویر دوریان گری” با محوریت مسئله ای فلسفی یک آرزوی همیشگی انسان را که میل به جوان ماندن است به تصویر کشیده است.

شاید چیزی که رمان را برای هر دوره و برای هر انسانی قابل تامل می کند همین بن مایه ی جهان شمول و انسانی “جاودانگی” است. “اسکار وایلد” در “تصویر دوریان گری” توانسته است که این میل همیشگی انسان و آرزوی دیرینه ی او را با مسائل اخلاقی و ابعاد مختلف یک انسان در هم بیامیزد. شخصیت “دوریان گری” شاید به نوعی درگیر خودشیفتگی می شود. درست در زمانی که آرزوی دوریان گری (جوان ماندن) برآورده می شود، او از حالت انسانی و اخلاقی خود بیرون می آید و دست به اعمالی می زند که شاید اگر آرزویش برآورده نمی شد هرگز مرتکب آن ها نمی شد.

دوریان گری پس از هر کاری که انجام می دهد نقاشی تصویر خود را می بینید که پیرتر و نازیبا تر از قبل می شود. او نقاشی را از دید دیگران پنهان می کند. شاید این پنهان کردن هم از تمثیل هایی است که اسکار وایلد در این رمان استفاده کرده است. نکته ی قابل تامل دیگر شاید روایت و توصیفات داستان “تصویر دوریان گری” باشد.

این داستان تمثیلی و غیر واقع گرا به شکلی توسط نویسنده نوشته شده است که احتمالا هر خواننده ای را هنگام خواندن متقاعد می کند که داستانی قابل باور و حتی واقعی را می خواند. شاید هنگام مواجهه با “تصویر دوریان گری” مخاطب به این فکر کند که اگر مرگ و زوالی در پیش نبود، انسان مرتکب چه کارهایی می شد و یا اینکه زندگی کردن به همین گونه ای که در واقعیت هست در آن صورت امکان پذیر بود یا همه چیز دچار تغیییر می شد.

دوریان گری یک جوان خوش پوش و خوش قیافه ناگهان پس از پیری ناپذیری تبدیل به موجودی قسی القلب می شود که کارهایی که می کند می تواند خواننده را حتی تا مرز ترسیدن پیش ببرد. دوریان در واقع  روح خود را  به بهای  لذت و زیبایی ماندگار می فروشد. تابلوی نقاشی چهره ی وی شاید نمادی از روح فروخته شده ی دوریان است که با هر نوع گناه تغییر می کند و کار به جایی می رسد که در آن تابلوی زیبا، هیولایی لانه می کند. شاید “تصویر دوریان گری” بازگوی این مسئله است که حتی اگر نیستی و زوال سرنوشت محتوم انسان نبود، او خود به دست خود این نابودی را رقم می زد، چنانکه شخصیت “دوریان گری” حتی با پنهان کردن نقاشی و راز پلیدی خود، سرانجام دست به نابودی آن تابلو، جاودانگی، زیبایی و هر چه که دارد می زند.

از این اثر “اسکار وایلد” تا کنون اقتباس های سینمایی زیادی انجام شده است و این رمان به ۱۵۰ زبان در دنیا ترجمه شده است. رمان “تصویر دوریان گری”  در ایران پس از سال ها توسط انتشارات “نگاه” و با ترجمه  ی “ابولحسن تهامی” روانه ی بازار شد.

اسکار وایلد ۱۹۰۰-۱۸۵۴

اسکار وایلد ۱۹۰۰-۱۸۵۴

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − پانزده =

برو بالا