Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ محصول ۲۰۱۷
سینما

نگاهی به فیلم Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ “جان ویک با طعمی بِلوند”

“دیوید لیچ”، دستیار کارگردان و بدلکار سابق هالیوود که دستیاری فیلم های بسیاری از جمله “جان ویک” و “V for Vendetta” را دارد این بار در مقام کارگردان سراغ فیلمِ “Atomic Blonde” رفته است. فیلمی مهیج، با تم های جاسوسی و البته زد و خورد های فراوان و اکشنی پویا که دل طرفداران را خواهد ربود. “کِرت جانستاد”، فیلم نامه نویسِ فیلم، این اثر را با اقتباس از رمانِ گرافیکی “آنتونی جانسون” به نام “سردترین شهر” به نگارش در آورده است.

“دیوید لیچ”، دستیار کارگردان و بدلکار سابق هالیوود که دستیاری فیلم های بسیاری از جمله “جان ویک” و “V for Vendetta” را دارد این بار در مقام کارگردان سراغ فیلمِ “Atomic Blonde” رفته است. فیلمی مهیج، با تم های جاسوسی و البته زد و خورد های فراوان و اکشنی پویا که دل طرفداران را خواهد ربود. “کِرت جانستاد”، فیلم نامه نویسِ فیلم، این اثر را با اقتباس از رمانِ گرافیکی “آنتونی جانسون” به نام “سردترین شهر” به نگارش در آورده است.

“Atomic Blonde” داستان مأمور سازمان جاسوس انگلیس (MI6) “لورین باگتون” با نقش آفرینی “شارلیز ترون” است. وی قرار است طی مأموریتی مخفی وارد برلین غربی شود و جسد یکی دیگر از مأمورین مخفی را همراه با یک لیست بسیار ارزشمند به انگلیس باز گرداند. اما داستان فرای تنها چند بازگشت است. مأموریت اصلی لورین شناسایی و بازگردانی جاسوسی دوجانبه است. بدین سان MI6 وی را سراغ جاسوس ارشدش “دیوید پرسیوال” با نقش آفرینی “جیمز مک آووی” می فرستد.

داستان “Atomic Blonde” در روزهای متناهی به فرو ریخت دیوار برلین و در کشمکش های جنگ سرد روایت می شود. جنگِ سردی که در فیلم تنها شرق و غرب و لوکیشن اش به عاریه گرفته شده اند و هیچگاه حال و هوای آن دوران را آن هم در برلین نمایان نمی کند.

Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ محصول ۲۰۱۷

Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ محصول ۲۰۱۷

شارلیز ترون که گویا پس از بازی در فیلم “مدمکس: جاده خشم” علاقه خاصی به نقش فیوریسا پیدا کرده است، در “Atomic Blonde” علاوه بر کسوت تهیه کنندگی فیلم شمایلی از همان فیوریسایِ مدمکس را ارائه می دهد. قوی، مغرور و مبارز. همان خصلت های آشنایی که در فیلمِ جورج میلر آن را دیده بودیم.

“Atomic Blonde” ار آن دسته فیلم های اکشنِ بی مغزِ این سال های هالیوود است که به لطف تکنیک های اجرا دوباره مخاطبِ گیشه پیدا کرده اند. سریع شروع می شوند، منتظر هیچ چیز نمی مانند و بی مغز به سمت دیوار حرکت می کنند.

“Atomic Blonde” به عبارتی همان “جان ویک ( John Wick)” است. با این تفاوت که به جای “کیانو ریوز”، “شالیز ترون” مسئولیت کشتن را به عهده دارد. کشتنی که صد البته در جان ویک درست تر و با نظم بیشتری به تصویر در آمده است. شتر گاو پلنگی که “Atomic Blonde” به تصویر می کشد را می توان وصله پینه فیلم هایی نظیر “جان ویک”، “مد مکس”، “کیک اس” و حتی “کینگزمن (Kingsman: The Secret Service)”دانست.

این روزهای سینمای جهان و حتی سینمای ایران را باید روزگارِ گسترش فیلم های زن محور دانست. فیلم هایی که بر جنبه فمنیستی آن تأکید می شود ولی در عمل فقط ناله ای همراه خود دارد که به هیچ وجه فمنیست نیست. ناله ای که هیچ خیریتی در آن وجود ندارد و همان استفاده ابزاری مطرح است ولی اینبار در خدمت هدفی دیگر. پول!

Atomic Blonde فیلمی بی اعصاب، شلخته و سردرگم و بدون هیچ گونه روایتِ داستانیِ منسجمی است که در عین حال سرگرم کننده است و این رسالت اش را به خوبی پیش می برد و به سر انجام می رساند.

در نهایت “Atomic Blonde” به دوران جنگ سرد می پردازد بدون اینکه موشکافانه آن را بررسی و حس و حال برلین شرقی و غربی را برای مخاطب به همزاد پنداری نزدیک کند. تنها اکشنی قابل تامل را آماده بلعیدن کرده است. فرمولی که همیشه  و همه جا جواب داده است و تنها با کوچکترین تفاوت یعنی تغییر لوکیشن مدام به پرده سینما بازگشته است. یک روز در قامت “The Raid”در اندونزی، روزِ دیگر با جان ویک و اینبار با بلوندِ اتمی!

Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ محصول ۲۰۱۷

Atomic Blonde کاری از دیوید لیچ محصول ۲۰۱۷

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + 2 =

برو بالا