فیلم زرد کاری از مصطفی تقی زاده
سینما

نگاهی موجز به فیلم “زرد” کاری از مصطفی تقی‌زاده

داستان زرد روایت منحصر به فردی از زندگی چند جوان را ناظر می شود. پنج جوان نخبه کشور پس از اینکه اختراع مهمی را به ثبت می‌رسانند، قصد دارند عازم اروپا شوند اما مشکلات یکی پس از دیگری در مقابل شان قرار می‌گیرد و… .

زرد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مصطفی تقی زاده با بازی بهرام رادان، ساره بیات، بهاره کیان افشار، مهرداد صدیقیان و شهرام حقیقت دوست است که این روزها در اکران سینماهای کشور است.

داستان زرد روایت منحصر به فردی از زندگی چند جوان را ناظر می شود. پنج جوان نخبه کشور پس از اینکه اختراع مهمی را به ثبت می‌رسانند، قصد دارند عازم اروپا شوند اما مشکلات یکی پس از دیگری در مقابل شان قرار می‌گیرد و… .

فیلم زرد نخستین ساخته ی بلند سینمایی تقی زاده به حساب می آید. وی پیش از این دستیار کارگردانی را با سعید سهیلی در فیلم “کلاشینکف” تجربه کرده بود. فیلم زرد را شاید بتوان در زمره آثاری دانست که تحت تاثیر آثار اصغر فرهادی ساخته شده اند. این روزها در مقابل این نوع فیلم سازی که تحت تاثیر چنین کارگردانی است نقدهای بسیاری وجود دارد. شاید دلیل این انتقادها، تعدد فیلم هایی است که در سال های اخیر در زیر سایه ی فیلم های او ساخته شده اند.

فیلم، دنیای سرخوشانه ی تعدادی جوان که می خواهند تا چند روز دیگر برای ادامه ی تحصیل یا کار به ایتالیا بروند را نشان می دهد، اما از همان ابتدای فیلم با دیدن چنین دنیایی، مخاطب حس می کند که حادثه و یا بحرانی در کمین است. شاید فیلم زرد در نظر دارد تا عکس العمل های شخصیت هایش را در وقوع بحران به مخاطب نشان دهد. اما این اتفاق تا چه اندازه موفق است؟

فیلم زرد کاری از مصطفی تقی زاده

فیلم زرد کاری از مصطفی تقی زاده

نظیر این موقعیت را در فیلم درباره الی نیز دیده ایم و پس از آن در فیلم های دیگر. اما بحران فیلم زرد با ریتمی بسیار تند بر داستان حادث می شود و این شاید دلیلی باشد برای درک نکردن عکس العمل های شخصیت های فیلم از طرف مخاطب. تسلسل حوادثی که پشت سر هم و از درو دیوار در فیلم زرد می‌بارند، شاید مخاطب فیلم به یاد آثار سعید سهیلی نیز بیفتد که در فیلم هایش یک شخصیت می تواند حوادث و تراژدی هایی را تجربه کند که در دنیای واقعی آن اتفاقات ممکن است برای ده نفر رخ دهد نه اینکه همه بلاها سر یک شخصیت آوار شوند.

این را باید مد نظر داشته باشیم که در ده دقیقه ی اول فیلم زرد، علی رغم تاثیر پذیری از فرهادی به ویژه از درباره ی الی، مخاطب شاهد یک شروع استاندارد است. اما در ادامه ی فیلم شاید کارگردان آنقدر درگیر گره افکنی های پی در پی در داستان می شود که پرداختن به شخصیت ها و دیگر عوامل سازنده ی فیلم را از قلم می اندازد. زیرا پس از مراتب اتفاقات، حوادث فرصت تحلیل و واکاوی کنش‌هایی را که می‌بیند نمی‌دهد و به گونه ای مخاطب را گیج و متعجب رها می کند.

شاید فیلمساز با این روند حوادث سعی داشته که ارتباط مخاطب و فیلم را محکم نگه دارد و نگذارد که لحظه ای از پلانی در فیلم غافل شود اما برای این منظور تنها کافی است که حوادث زیاد را در فیلمنامه بگنجانیم؟! فیلم زرد علی رغم تمام نکات قوت و ضعف خود توانسته است مخاطب زیادی پیدا کند و تعداد دوستداران این فیلم نیز کم نیستند.

زمانی که مخاطب هنوز فیلم را ندیده است و تنها بازیگران آن را می شناسد، انتظار دارد که فیلم زرد از لحاظ بازیگری قابل توجه باشد اما با دیدن این فیلم احتمالا این انتظار برآورده نمی شود زیرا علی رغم حضور بازیگران مطرح و با سابقه، بازیگری در این فیلم در حد متوسط متوقف شده است و در این میان تنها “مهرداد صدیقیان” است که با تسلط بر نقش خود انتظار مخاطب را برآورده می سازد. در این اتفاق شاید نتوانیم بر بازیگران فیلم خرده ای بگیریم زیرا این شخصیت پردازی و عمق آن در فیلمنامه و کارگردانی است که بر بازی بازیگران تاثیر می گذارد  اما در فیلم زرد شاید کارگردان انقدر درگیر داستان و چگونگی رخ دادن آن بوده است که کرکترها دارای عمق کافی نیستند.

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × سه =

برو بالا