چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟
روانشناسی و موفقیت

چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

اگر کلا آدم تنهایی هستید، چند دوست صمیمی انگشت شمار دارید، و چندان از بودن در جمع لذت نمی‌برید، احتمالا هوش شما نمره منفی می‌گیرد. ولی حقیقت چیست؟ در نت‌نوشت می‌خوانیم که چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

اگر کلا آدم تنهایی هستید، چند دوست صمیمی انگشت شمار دارید، و چندان از بودن در جمع لذت نمی‌برید، احتمالا هوش شما نمره منفی می‌گیرد. ولی حقیقت چیست؟ در نت‌نوشت می‌خوانیم که چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

مطالعات و تحقیقات متعدد انجام شده در دهه اخیر ثابت کرده است افراد باهوش دوستان کمتری دارند. کمتر به دنبال روابط اجتماعی هستند و بیشتر تنهایی را ترجیح می‌دهند.

افراد باهوش و زاهد جنگل نشین!

مطالعات انجام شده نشان داده است مردمی که در مناطق کم جمعیت زندگی می کنند بیشتر احساس خوشبختی می کنند. میزان شادی در این افراد هم بیشتر است آن هم زمانی که با افرادی که دوستشان دارند ملاقات می‌کنند نه دوستان تصادفی یا غریبه‌ها.

بیشتر افرادی که در این تحقیقات شرکت داشتند وقتی شادتر بودند که با همان افراد قبلی و همیشگی زندگی شان در تماس بودند.

ولی در افراد باهوش رفتار معکوس بود. محققان توضیح دادند: ” افراد باهوش از بودن در جمع و داشتن روابط اجتماعی  با دوستان، کمتر احساس رضایت می‌کنند.”

یکی از محققان به نام کارول گراهام Carol Graham که شادی را از دیدگاه اقتصادی بررسی می کند این طور توضیح می دهد: “این یافته‌ها نشان می دهد ( و تعجبی هم ندارد) که افراد باهوش تر ظرفیت بیشتری دارند و تمایل چندانی ندارند تا وقت خود را در جمع سپری کنند. آن ها ترجیح می دهند تمرکز خود را روی اهداف بلندمدت تر و مهم تری بگذارند.”

به عبارت دیگر، افراد باهوش تمایل دارند تا وقت خود را صرف حل مسائل کنند. زمان برای آن‌ها معنای بیشتری می دهد.

این فرضیه ” ساوانا تئوری ” نام گرفت. طی این نظریه تعریف ما از شادی همان احساسی است که اجداد غارنشین ما هم داشتند. در جوامع کم جمعیت داشتن روابط اجتماعی راه مهم برای زنده ماندن بود.

هر چند افراد باهوش در جوامع کم جمعیت برای حیات به جمع وابسته هستند ولی هرچه اجتماع بزرگتر می شود آن‌ها بیشتر به غار یا جنگل تنهایی خود پناه می برند. چون همیشه کاری برای انجام دادن دارند. در واقع این افراد ترجیح می دهند به جای دیدارهای تکراری و مهمانی های همیشگی وقت خود را صرف کارهای مهم تری مثل مطالعه، تحقیق و …. کنند. به نظر آن‌ها دیدن یک فرد آن هم مداوم خسته کننده است و آن‌ها را از درگیری های مهم ذهنی شان برای حل مسائل دور می کند. در واقع آن‌ها ترجیح می دهند به جنگل تنهایی خودشان پناه ببرند تا این که وقت خود را صرف کارهای حاشیه ای روزمره کنند.

پس اگر دفعه دیگر دوست نزدیک خود را به مهمانی دعوت کردید و گفت کار دیگری دارد که باید انجام بدهد، تعجب نکنید. و اگر خودتان در یک مهمانی شرکت نکردید فقط به این دلیل که می خواهید تنها باشید جای نگرانی ندارد. فقط هرگز اجازه ندهید شما را سرزنش کنند. در واقع این هوش‌تان است که باید سرزنش شود که آن هم مسلما در جای بهتری از آن استفاده می کنید.

منابع:

I Heart Intelligence
The Washington Post
Wiley Online Library
Ricochet

 

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 3 =

برو بالا